اسد الله معطوفى
833
سنگ مزارها و كتيبه هاى تاريخى گرگان و استرآباد ( فارسى )
گورستان قديمى مياندره روستاى مياندره را بايد از جمله قراء قديمى ايالت استراباد سابق دانست كه به همراه دنگلان جزو تيول خانهاى بزرگ محسوب مىشدند . قبرستان قديمى و بقاياى چند سنگ باقىمانده ، حكايت از سابقه حداقل 600 ساله اين روستا دارد . كه هماكنون در حدود 20 كيلومترى غرب گرگان در نزديكى امامزاده روشنآباد و روستاى دنگلان واقع گشته است . از منظر اسناد تاريخى نيز در بعضى از اسناد نام مياندره را كردچمن ذكر نمودهاند . در چند متن زير كه بخشهائى از اين اسناد هستند ، به اين موارد اشاره شدهاند . در وقفنامه ذيحجه 903 ه ، واقف آن سيد شهاب الدين فضل الله قاضى استرابادى در زمان ذكر محدودههاى جغرافيائى قراى روشنآباد ، زينلآباد و سياه دارستان ، در مورد روشنآباد مىنويسد : « . . . كاريز مشهور جناب مرحوم امير سيد نظام الدين عبد الخالق اشرف كه داخل قريه روشنآباد است و از آنجا منتهى مىشود به كنكرچى وال مشهور و متصل به قريه كسوان كه در تصرف عالىجناب مرحوم امير سيد نظام الدين است . . . غريبا بعضى متصل به قريه نامن كه در تصرف سيادت ماب مرتضىزاده اعظم امير سيد عبد العزيز بن سيد مرحوم مير سيد عزيز بن امير سيد عز الدين كردچمنى و بعضى متصل به قريه شاده كه در تصرف شركا از جمله ملك شهاب الدين ابن ملك محمد بن ملك شهاب الدين نوشيروان است » . 125 در اين متن از سيد عبد العزيز كردچمنى نوه سيد عز الدين در سال 903 نام مىبرد ، ولى خود سيد عز الدين يك قرن قبل از اين تاريخ مىزيسته است . با توجه به آنكه كردچمن نام قبلى مياندره ( قبل از صفويان و در دوره تيمورى ) بوده ، بنابراين بطور مستند با استناد به اين متن كردچمن يا مياندره حداقل 600 سال قدمت دارد . براى اثبات اين مسئله هم كه آيا مياندره قطعا همان كردچمن بوده به سند تاريخى ديگر در زير استناد مىكنيم . در وقفنامه مربوط به مدرسه صالحيه شهر استراباد كه متعلق به تاريخ ذيحجه 1232 ه است ، واقف يعنى حاجى محمد صالح استرابادى ، مدرسه صالحيه خود تاسيس كرده را وقف بر طلاب كرده ، سپس نيم دانگ از كل 6 دانگ قريه كردچمن و 11 باب دكان واقع در بازار كهنه و سه باب دكان واقع در بازار نو استراباد را وقف مدرسه نموده است . در مورد مياندره بطور صريح چنين ذكر كرده : « . . . و تمامى نيم دانگ از 6 دانگ قريه كردچمن مشهور به مياندره واقع در بلوك سدن رستاق از اعمال استراباد كه از غايت شهرت مستغنى